Een impressie van BBB'10
(Brugse Bedrijvenbeurs 2010)

De stand voor 69

Voor velen is het routine. Sommigen zien het als een soort verplichting, anderen als een feest. Er zijn megastanden en gewone kavels maar iedereen staat er met hetzelfde doel: zien en gezien worden. Als starter moet je zichtbaar zijn, zei men me. Dus wilde ik wel eens mijn kop tonen, om het op zijn West-Vlaams te zeggen, op de Brugse Bedrijvenbeurs. Hoe begin je er aan? En wat wil je in de kijker zetten? Welke kleren trek ik aan? Ja, zelfs heren breken zich daar soms het hoofd over. Werd mijn nachtrust tot nu toe door niets of niemand verstoord dan heb ik in gedachten stand 68, ’s nachts minstens 37 keer opgezet en afgebroken. Van het hard labeur werd ik zelfs zwetend wakker. Mijn vrouw keek bedenkelijk. Leg het maar eens uit. Op de beurs sta je naast stand 69 en je wordt ’s nachts zwetend wakker…

Er is overigens niets mis met stand 69. Het zijn keurige mensen. Iets met Tokio en zonnepanelen maar het opschrift staat op zijn kop. Niet hun schuld, wel die van de Japanners denk ik. Ongelooflijk wat en wie je allemaal tegenkomt op zo een beurs. Standen, belichting en geluid zorgen voor een broeierig sfeertje. Het wordt warm, heel warm. Mijn buren van stand 69 zweten evenveel als ik. Laat het duidelijk zijn dat zij hierin geen enkele schuld treffen. Kunnen zonnepanelen ook voor afkoeling zorgen, vraag ik me af. Maar vooraleer ik die vraag kan stellen, moet ik eerst nog eens mijn verhaal doen. Alles voor de pers…

Iedereen haalt het beste van zichzelf naar boven op de beurs. Positieve verhalen. Eindelijk durven West-Vlamingen zich eens tonen, denk ik. Maar als we naar huis terugkeren, gaan we weer voortdoen en werken. Zonder veel tamtam te maken. We mogen best wat meer heisa maken. Kwaliteit en service leveren we toch maar weet iedereen dat?

Ik amuseer me op de beurs. Praten met mensen is mijn ding. De levensverhalen interesseren me evenveel als de producten die een bedrijf aanbiedt. Als ze me vragen hoe het is op de beurs zeg ik: goed. En ik meen het. Zien en gezien worden, weet je wel. Maar toch heb ik iets met 69. Woensdag liep ik op de beurs een sexuologe tegen het lijf. Ik noem uiteraard geen namen, het is te delicaat. Even bijgepraat zoals dat heet. En toen dacht ik: gelukkig sta ik niet op stand 69. Ik hoop dat zonnepanelen wel degelijk voor afkoeling kunnen zorgen.

P. Demarest - Apriotief - stand A68